Saturday, November 21, 2009

ഒക്ടോബര്‍ 20: ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലെ ബബ്ബി എന്ന കുസൃതി കുട്ടിയുടെ ബെര്‍ത്ത്‌ ഡേ പാര്‍ട്ടിക്കിടയില്‍ വന്ന ഒരു ഫോണ്‍ കാള്‍ ..അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തപ്പോള്‍ അങ്ങേത്തലക്കല്‍ ഒരു ഫാമിലി ഫ്രണ്ട് .പ്രത്യേക അഭിമുഖം ഒന്നും ഇല്ലാതെ ഉള്ള അവരുടെ വാക്കുകള്‍ എന്നെ കളിപ്പിക്കാനെന്നാണ് കരുതിയത്‌ "സിനിമയില്‍ മുഖം കാണിക്കണോ?"തമാശ പറയാന്‍ കണ്ട നേരം എന്ന് പറഞ്ഞു തള്ളിയെങ്കിലും വിശദ വിവരങ്ങള്‍ പിന്നീടാണ് അറിഞ്ഞത് . എഷ്യനെറ്റിലൂടെ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത സ്വാമി അയ്യപ്പനെന്ന സീരിയലില്‍ അയ്യപ്പനായി വന്നു കാണികളെ ഭക്തി പരവശനാക്കിയ കൌഷിക് എന്ന യുവ നടനെ വെച്ച് അനശ്വര പ്രൊഡക്ഷന്‍ നിര്‍മിക്കുന്ന സ്വാമി മണികണ്ഠന്‍ എന്ന സിനിമയുടെ ഷൂട്ടിംഗ് ഹൈദരാബാദിലെ പോച്ചമ്പിള്ളി ഗ്രാമത്തിലായിരുന്നു നടന്നിരുന്നത് .
ചില രംഗങ്ങള്‍ ഇവിടത്തെ പ്രശസ്തമായ ഫിലിം സിറ്റിയിലും ചെയ്തിരുന്നു .തെലുഗ് ,മലയാളം, തമിള്‍ എന്നി ഭാഷകളില്‍ നിര്‍മിക്കുന്ന ഈ ചിത്രം നിര്‍മിക്കുന്നത് വിജീഷ് മണിയാണ് .തെലുഗിലെ സിനുകള്‍ സംവിധാനം ചെയ്തത് തെലുഗ് സംവിധായകന്‍ ശിവയാണ്.
പാടുസിനുകള്‍ സംവിധാനം ചെയ്തത് ബാലനടനായി വന്നു യുവനടനായി പ്രശസ്തനായ മലയാളത്തിലെ വിനീത് ആണ് .തെലുഗു സിനിമാരംഗത്തെ സായികിരന്‍, സുമന്‍ ,ശര്‍മ ,ബാലതാരം അതുലിത് ,ലക്ഷ്മിശര്‍മ(പളിങ്കു ഫെയിം )എന്നിവരോടൊപ്പം മലയാളത്തിലെ കലാഭവന്‍ മണി, ബിജുകുട്ടന്‍ എന്നിപ്രശസ്തരും അഭിനയിക്കുന്നുണ്ട് .സിനിമയുടെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങള്‍ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്തത് പോച്ചമ്പിള്ളി ഗ്രാമത്തിലെ പഴയ അമ്പലത്തിലും പരിസരത്തുള്ള വയലേലകളിലും ,ഗ്രാമത്തിലെ ചില വീടുകളിലും ആയിരുന്നു

പോച്ചംബിള്ളി ഗ്രാമം :
പച്ചവയലേലകളും തലയെടുപ്പൊടെനില്ക്കുന്ന പനകളും ചെറിയ തടാകങളും ഉള്ള ശാലിന സുന്ദരമായ ഗ്രാമം .ആന്ധ്ര പ്രദേശിന്റെ തലസ്ഥാനനഗരിയായ ഹൈദരാബാദില്‍ നിന്നും 50 കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരെയുള്ള ഈ ഗ്രാമം പടുസാരി വ്യസയത്തിനു പ്രശസ്തി കേട്ടതാണ് .തനതായ രീതിയില്‍ തറിയില്‍ നെയ്തെടുക്കുന്ന പട്ടുസാരികള്‍ക്കൊപ്പം ഇവിടുത്തെ നെയ്തുകെന്ദ്രങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശകര്‍ക്ക് കൌതുകം ഉണര്‍ത്തുന്ന കാഴ്ചയാണ്.ഇവിടത്തെ വെറെ ഒരു വിശേഷപെട്ടകാര്യം വിശാലമായ തടാകത്തിനു തീരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന വിനോഭ ഭാവെയുടെ ആശ്രമമാണ്


മൂന്നു ഭാഷകളില്‍ നിര്‍മിക്കുന്ന ഈ ചിത്രത്തില്‍ കുറച്ചു മലയാളികളുടെ സാന്നിധ്യം വേണമെന്നു പറഞ്ഞപ്രകാരമാണ് ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചു സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും അടങ്ങിയ ഒരു ഗ്രൂപ്പിന് പോകാന്‍ അവസരം ഉണ്ടായതു്‌.അവിടത്തെ ഗ്രാമവാസികളും സന്നിഹിതരായിരുന്നു .സിനിമയിലെ അഭിനയത്തോടു ഒട്ടൂം തല്പര്യം ഇല്ലാത്തവരായിരുന്നു മിക്കവരും എങ്കിലും അയ്യപ്പസ്വമിയുടെ ഫിലിം എന്നു കേട്ടപ്പൊള്‍എല്ലവര്ക്കും സന്തോഷമായി .സിറ്റിയില്‍ നിന്നും 45 കിലൊമീറ്റര്‍ ദൂരെയുള്ള ഗ്രാമത്തിലേക്കുള്ള സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും അടങ്ങിയ ഞങ്ങളുടെ യാത്ര ഒരു വിനോദയാത്രയുടെ ആനന്ദംനല്‍കി. അതുവരെ പരിചയം ഇല്ലാത്തവരും ഞങ്ങള്‍കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു .പതിവഴിയിലെ ഞങ്ങള്‍ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി മാറി .
തമാശ പറഞ്ഞും ചിരിച്ചും പാടിയും തകര്‍ത്ത കുട്ടികള്‍കൊപ്പം അമ്മമാരും കൂടി .യാത്രയുടെ അവസാനം ഗ്രാമത്തിലെ ഷൂട്ടിംഗ് നടക്കുന്ന സെറ്റില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് ഒരു തരം ആകാംഷയായിരുന്നു .പച്ചപട്ടുടുത്ത പോച്ചമ്പിള്ളി ഗ്രാമം എനിക്കൊരു സുന്ദരിയെ പോലെ തോന്നി .നമ്മുടെ നാടിന്റെ ഒരു കുളിര്‍മ മനസിനെ മെല്ലെ തഴുകി ഉണര്‍ത്തി.


വെള്ളിത്തിരയുടെ അണിയറയിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കഷ്ടപാടുകളും നേരിട്ട് കണ്ടറിഞ്ഞു. ഗാനരംഗങ്ങള്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത വിനീത് പേരുപോലെത്തന്നെ വിനീതമായിട്ടാണ് എല്ലാവരോടും പെരുമാറിയത്.പ്രധാനപെട്ട വേഷങ്ങള്‍ അല്ലെങ്കിലും കാമറയുടെ മുന്‍പില്‍ നിന്നുവെന്ന ചെറിയ അഹംങ്കാരം എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു .ഇടവിടതെയുള്ള വീടില്‍നിന്നുള്ള കാളുകള്‍ക്കു നര്‍മ രസത്തില്‍ മറുപടി കൊടുക്കുന്ന ചിലരുടെ സംസാരങ്ങള്‍ എല്ലാവര്ക്കും ചിരിക്കാന്‍ ഇട നല്‍കി."ഇനി എന്നെയൊന്നും വീടിലേക്ക്‌ പ്രതീഷിക്കേണ്ട ഷൂട്ടിംഗ് കഴിഞ്ഞു പിക്ചര്‍ റിലീസ് ചെയ്തിട്ടേ അങ്ങോടൂള്ളൂ "എന്ന തല മൂത്ത ചേച്ചിയുടെ ഫോണിലൂടെയുള്ള സംസാരം കേട്ട് ചിലര്‍ കളിയാക്കി ..".എന്റെ പോന്നു ചേച്ചി ഹീറോയിന്‍ ലക്ഷ്മിശര്‍മ്മക്കില്ല ഇത്ര സ്റ്റൈല്‍ "....... ശെരിയായിരുന്നു... ജന്മം കൊണ്ട് ആന്ധ്രാകാരിയായ അവര്‍ നന്നായി മലയാളം സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . നാടിനെ പറ്റിയും മലയാളം സിനിമയെ കുറിച്ചും വളരെ സന്തോഷപൂര്‍വ്വം ഞങ്ങളോട് സംസാരിച്ചു. .കുറേനേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷം ഷൂട്ടിംഗ് തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അതുവരെ ഉഷാറായി ഇരുന്ന ചേച്ചി തളര്‍ന്നിരിപ്പായി ..അപ്പോള്‍ അതാ വരുന്നു വിനീതിന്റെ കമന്റ്‌ "എന്തുപറ്റി നേതാവിന്..... തളര്‍ന്നുപോയോ ?" വീണ്ടും ഒരു കൂട്ടച്ചിരി .രണ്ടു ദിവസം കടന്നു പോയത് അറിഞ്ഞതേയില്ല .


അതിനിടയില്‍ സിനിമക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പ്രധാനപെട്ട ഒരു ഷോട്ട് എടുത്തത്‌ ഗ്രാമത്തില്‍ നമ്മുടെ നാടന്‍രീതിയില്‍ പണിതിട്ടുള്ള ഒരു അയ്യപ്പന്‍റെ അമ്പലത്തില്‍ ആയിരുന്നു . ഒരുപാടുനെരത്തെ ശ്രമത്തിനു ശേഷമാണ് കണ്ണിനും മനസിനും കുളിര്‍മയുള്ള ആ മനോഹരമായ സെറ്റ് തയ്യാര്‍ ചെയ്തത്. ദീപാലങ്കാരത്താല്‍ അമ്പലം വര്ലെ മനോഹരമായി കണ്ടു പക്ഷെ ഷൂട്ടിംഗ് തുടങ്ങിയതും അതുവരെയില്ലാത്ത ഒരു മഴ പെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി .സെറ്റെല്ലാം വെള്ളത്തിലായി ഷൂട്ടിംഗ് മുടങ്ങി .എല്ലാവര്ക്കും ഒന്നേ പറയാനെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ."ഭഗവാന് ഇതൊന്നും ഇഷ്ടം ആയില്ലേ എന്തോ "ഒരുപക്ഷെ ശരിയായിരിക്കാം .അവര്‍ വീണ്ടും ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവിടെ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്യാന്‍ സാധിച്ചില്ല .


അഞ്ചാറ് ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നുപോയത് അറിഞ്ഞേയില്ല... ഷൂട്ടിംങ്ങിനെക്കള്‍ എനിക്ക് മറക്കാന്‍ പറ്റാത്തത് ഞങ്ങളുടെ ഗ്രൂപ്പിന്റെ സൌഹൃധം ആയിരുന്നു . യാത്രക്കിടയിലെ രസകരമായ സംഭവങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു..സ്നേഹമായിരുന്നു... അവസാന ദിവസത്തെ ഷൂട്ടിംഗ് കഴിഞ്ഞു പോരുമ്പോള്‍ എല്ലാവരും മൂകം ആയിരുന്നു . പതിവുണ്ടായിരുന്ന കുട്ടികളുടെ അടിപൊളി പാട്ടും അമ്മമാരുടെ പഴയ പാട്ടുകളും കൂടിയുള്ള അന്തഃക്ഷരി ഇല്ലായിരുന്നു . അതിവേഗം ഓടികൊണ്ടിരുന്ന വണ്ടിയുടെ വിന്റൊവിലൂടെ നോക്കിയപ്പോള്‍ പാടശേഖരം ഇരുള്‍ മൂടാന്‍ തുടങ്ങ്ങിയിരുന്നു .നാളെ മുതല്‍ ഈ സൌഹൃദ യാത്ര ഉണ്ടാകില്ലല്ലോ എന്നാ ഓര്‍മ ഒരു വേദനയോടെ ഓര്‍ത്തു ,കണ്ണുകള്‍ മൂടി .. സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരിക്കവേ ആ സുന്ദരിയായ ഗ്രാമം ഞങ്ങളില്‍ നിന്ന് അങ്ങലേക്ക് ഓടിയകലുകയായിരുന്നു.........
ശേഷം സ്ക്രീനില്‍.........

No comments:

Post a Comment