ormikkan omanikkan.....

വിണ്ണിലെ നക്ഷത്രങ്ങള്‍

2010-07-04T04:58:00.001-07:00

ഒരു ഞരക്കത്തോടെ അതുവരെ കറങ്ങിയിരുന്ന ഫാന്‍ നില്‍കേണ്ട താമസം തന്റെ ദേഹം മുഴുവന്‍ വിയര്തൊഴുകാന്‍ തുടങ്ങി . വേനലിലെ ഈ പവര്‍ കട്ടിനെ ശപിക്കാന്‍ ഇനി വാക്കുകള്‍ ഇല്ല .കനത്ത ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി കിടക്കുമ്പോള്‍ അവസാനത്തെ രാത്രിവണ്ടിയുടെ അലറി പാച്ചല്‍ കേട്ടു.അതിന്റെ താളം അകലേക്ക്‌ മെല്ലെ അകന്നകന്നു പോയി . ഇരുട്ടില്‍ തപ്പിത്തടഞ്ഞു എമെര്‍ജന്‍സി ലൈറ്റ് തെളിയിച്ചു ജനല്പളികള്‍ തള്ളിതുരന്നുവെച്ചു .പുറത്തു നിന്നും വന്ന ഇളംകാറ്റു ലോകം അവസാനിച്ചാലും തങ്ങള്കൊന്നുമില്ലെ എന്നമട്ടിലുറങ്ങുന്ന അച്ഛനും മകനും ആശ്വസമായീ കാണും.കറന്റ്‌ പോയതോന്നും അറിയാതെ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടക്കുകയാണ് രണ്ടുപേരും .

ഉറക്കം കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് വിടപറഞ്ഞ താന്‍ ഇനി എന്തുചെയ്യാന്‍? ബാല്‍കണിയുടെ വാതില്‍ തുറന്നു അരികില്‍ ഒതിക്കിയിട്ട കസേരയില്‍ ഇരുന്ന തന്റെ ദൃഷ്ടികള്‍ അങ്ങുദൂരെ നീലാകശത്തിലെ കുഞ്ഞു നക്ഷത്രങ്ങളില്‍ പതിച്ചു.അങ്ങിങ്ങായി മിന്നുന്ന അവ തന്നെ മാടിവിളിക്കുന്നപോലെ തോന്നി .രാത്രിയുടെ നിതാന്ത നിശബ്ദതയില്‍ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കവെ കുഞ്ഞുനാളില്‍ രാത്രിവേളകളില്‍ മുറ്റത്തു ചാരുകസേരയില്‍ അച്ഛന്റെ മടിയില്‍ കിടന്നു മാനത്തെ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ എന്നറുള്ളത് ഓര്‍മവന്നു .ഒരുപാട് എണ്ണി,ആ സ്നേഹോഷ്മളമായ ലാളന നിറയെ നുകര്‍ന്ന്.. ആവര്ത്തിച്ചുപറയുന്ന കഥകള്‍ കേട്ടുകൊണ്ട് . അന്നൊക്കെ അച്ഛന്‍പറയുമായിരുന്നു, ദേഹം വെടിഞ്ഞു പോകുന്ന ആത്മാക്കളാണ് ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങളായി തിളങ്ങുന്നതെന്ന്. ആകാശത്ത് തിളങ്ങുന്നത് ആത്മകള്‍ അല്ല അതോകെ ശുന്യകാശത്തെ അത്ഭുതങ്ങള്‍ ആണെന്ന് തിരുത്തി പറയാന്‍ ആയപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ തന്നെ വിട്ടു പോയിരുന്നു. അവസാനം അച്ഛന്റെ സ്നേഹം ഒരു വിയര്‍പ്പു മണമായി ചാരുകസേരയില്‍ അവശേഷിച്ചു. പിന്നീട് ആ കസേരയില്‍ ഒരു വേര്‍പാടിന്റെ വേദനയുമായി തയിയെ ഇരുന്നു താന്‍എണ്ണിയ നക്ഷത്രങ്ങളില്‍ ഒരു നക്ഷത്രം കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു ..തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛന്റെ ആത്മാവിന്റെ നക്ഷത്രം .

അച്ഛന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിച്ചു . അറിയാതെ പൊടിഞ്ഞ കണ്ണുനീര്‍ മെല്ലെ തുടച്ചുമാറ്റി , താഴെഅല്പം അടുത്ത് തന്നെയുള്ള റയില്‍വേ ഫ്ലാടുഫോര്‍മിലെകു വെറുതെ നോക്കിയിരുന്നു.അവസാനത്തെ വണ്ടി പോയതോടുകൂടി സ്റ്റേനിലെ തിക്കും തിരക്കും കുറഞ്ഞപോലെ തോന്നി .ഇടക്ക് ഈയിടെ സ്റ്റേഷന്‍ വരാന്തയില്‍ കേറികൂടിയ തെണ്ടി പെണ്ണുങലോടാണെന്നു തോന്നുന്നു ഡൂടി പോലിസിന്റെഉച്ചത്തിലുള്ള തെറി വിളി കേട്ടു .രാത്രിവേളയില്‍ സ്റ്റേഷന്‍ വരാന്തയില്‍ തലചായിക്കുന്ന അവരില്‍ ഒരുത്തി പതിവായി പകല്‍ നേരത്ത് തോളിലൊരു കുഞ്ഞുമായി , ദേഹം കഷ്ടിച്ച് മറയ്ക്കുന്ന തുണിയുടുത് ഇടവഴിലോക്കെ തെണ്ടിനടകാറുണ്ട് .ദേഹം മറയ്ക്കാന്‍ തുണിയില്ലെന്ന് കേഴുന്ന പെണ്ണിന് സന്ധ്യ ആവുമ്പോഴേക്കും ഒരു ഭാണ്ടം നിറയെ തുണികള്‍ കിട്ടും .ഒപ്പം വയര്‍നിറയെ ആഹാരവും .പക്ഷെ രണ്ടുനാള്‍ കഴിയുമ്പോള്‍ പാതിമറച്ച ദേഹവുമായി അവളെ കാണാം വേറെ ഏതെങ്കിലും ഇടവഴിയില്‍ പതിവുപല്ലവിയുമായി . ഉടുക്കാന്‍ തുണിയില്ല എന്നുപറഞ്ഞു കേഴുന്ന അവളോട് തനിക്കു ഒരുതരം അനുകമ്പ ആയിരുന്നു ...സ്നേഹമായിരുന്നു..കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പു സന്ധ്യ നേരത്ത് അവള്‍ ഒരുത്തന്റെയോപ്പം ഓട്ടോയില്‍ കേറിപോകുന്ന കാഴ്ച കണ്ടനേരം വരെ .താന്‍ എപ്പോഴോ ദയ തോന്നി കൊടുത്ത സാരി അവള്‍ ഭംഗി ആയി ഉടുത്തിരുന്നു ..തലയില്‍ നിറയെ മുല്ലപൂവും ചൂടി ..മുഖത്ത് പൌഡര്‍ വാരിപൂശിയ അവള്‍ പകല്‍ കണ്ട തെണ്ടീപ്പെണ്ണാണോ എന്ന് സംശയം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന രീതിയില്‍ മാറിപോയിരുന്നു. മനസിലെ ദയ വെറുപ്പിനു വഴിമാറി .തിരിച്ചു ഫ്ലാറ്റിലെക്കു തിരിച്ചു നടക്കവേ സ്റ്റേഷന്‍ വരാന്തയില്‍ കിടന്നു കരയുന്ന അവളുടെ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടിരുന്നു .അടുത്തിരുന്ന ഒരു തള്ള അതിനെ ശാസിക്കുന്നതും. ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ടി മനുഷ്യര്‍ കെട്ടുന്ന വേഷങ്ങള്‍ ....ചിലപ്പോള്‍ ഇതൊകെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഇരിക്കുകയാണ് നല്ലതെന്ന് തോന്നും.

ഇനിയും വരാത്ത കറന്റിനെ ശപിച്ചു വീണ്ടും കസേരയില്‍ ചാരിഇരിക്കവേ, പെട്ടെന്ന് താഴെ ഒരുകാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു അപാര്ടുമെന്റിലേക്ക് ഉള്ളവര്‍ ആണെന്നാണ് ആദ്യം കരുതിയത്‌ .പക്ഷെ വന്ന കാര്‍ നേരെ ഫ്ലാടുഫോര്‍മിലേക്ക് കേരുന്നിടത് കൊണ്ട് നിര്‍ത്തി.ഈ അസമയത് ട്രെയിന്‍ കേറാന്‍ വന്നവരിയീര്ക്കില്ല ..എന്തെന്നരിയനുള്ള ഒരു ആകാംഷയോടെ ഗ്രില്ലില്‍ ഇടയിലൂടെ എത്തിനോക്കുമ്പോള്‍ നിര്‍ത്തിയിട്ട കാറില്‍ നിന്ന് രണ്ടുപേര്‍ ഇറങ്ങി .പുറകിലെ ഡോര്‍ തുറന്നു എന്തോ അവര്‍ പുറത്തെടുക്കുന്നത് കാറിന്റെ ഉള്ളിലെ നേരിയ വെളിച്ചത്തില്‍ തനിക്കു കാണാമായിരുന്നു. കാറില്‍ നിന്നും താങ്ങിയെടുത്ത എന്താണെന്നു മന്സിലകുന്നതിനു മുന്‍പേ അവര്‍ അതുമായി ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞൂ . അരുതാത്തതെന്തോ സംഭവിക്കുകയന്നെന്നു മനസിലായപ്പോള്‍ കാലിനടിയില്‍ നിന്നൊരു പെരുപ്പ്‌ അറിയാതെ ദേഹം മുഴുവന്‍ പടര്‍ന്നു. പിന്നീടു എങ്ങിനെയോ തപ്പിത്തടഞ്ഞു, കട്ടിലില്‍ അരികില്‍ എത്തി, ഉറക്കത്തില്‍ ആഴ്ന്നുകിടന്ന ഭര്‍ത്താവിനെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി. കട്ടിലില്‍ അരികിലെ എമര്‍ജന്‍സി ലൈറ്റ്ന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ പരിഭ്രമിച്ച തന്റെ മുഖം കണ്ടു അദ്ദേഹം അല്പം ഞെട്ടിയെന്നു തോന്നുന്നു .
"താഴെ ആരോ എന്തോ...." പറയാന്‍ തുനിഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങി മുറിഞ്ഞു പോയി ."എന്താ ..നിനകെന്തു പറ്റി? താഴെ എന്ത് നടന്നുവെന്നാ ? ഉറക്കം ഇടക്ക് വെച്ച് നഷ്ടപെട്ട ഇര്ഷ്യത്തോടെ തിരിഞ്ഞുകിടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ ഭര്‍ത്താവിനോട് താന്‍ വീണ്ടും പറഞ്ഞു."അതല്ല താഴെ കാറില്‍ വന്നവര്‍ എന്തോ ...."വാക്കുകള്‍ വീണ്ടും തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങി.
"ഹോ ..അതാരെങ്കിലും വഴി തെറ്റിവന്നവരായിരിക്കും.". എന്ന് പറഞ്ഞു ഒഴിഞ്ഞെങ്കിലും ഉറക്കച്ചടവോടെ എഴുന്നേറ്റു ബാല്കണിയിലേക്ക് നടന്ന അദ്ധേഹത്തെ താനും പിന്‍ തുടര്‍ന്നു, ആകാംഷയോടെ എത്തിച്ചു നോക്കിയപ്പോള്‍ ,താഴെ വഴി ശൂന്യമായിരുന്നു ."എവിടെ?ആരെ കണ്ടുവെന്നാ ?ഒക്കെ നിനക്ക് തോന്നിയതാകും .." തന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച
ഭര്‍ത്താവിനോട് ഒന്നും പറയാന്‍ ആവാതെ തിരിച്ചു വന്നു കട്ടിലില്‍ ഇരുന്നു കഴിഞ്ഞകര്യങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് ഓര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. വന്ന ആളുകള്‍ പുറത്തെക്കിടുത്തത്‌ ഒരു മനുഷ്യ ശരീരം ആയിരുന്നോ? " അവര്‍ ആരെയെങ്കിലും കൊലചെയ്യ്തിടു കൊണ്ടുവന്നതാണോ ? തന്റെ ആത്മഗതം അല്പം ഉച്ചത്തില്‍ ആയി പോയി." എന്റെ പെണ്ണെ നീയെന്തിനാ വേണ്ടാത്തത് ചിന്തിക്കുന്നെ? ...ഒന്നും ഇല്ല സമാധാനമായി .. കിടന്നുറങ്ങൂ...ഹോ ഒരു ഒടുക്കത്തെ കരന്റു കട്ട്‌..." അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു നാവെടുത്തില്ല,ഫാന്‍ ഒരു ഞരക്കത്തോടെ കറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി .. എല്ലാം മറന്നു ഉറങ്ങാനായി കട്ടിലിലേക്ക് ചെരിയുമ്പോള്‍ നാളെ പുലരുമ്പോള്‍ കാണാന്‍ പോകുന്ന കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തു ... വീണ്ടും നെഞ്ഞിടിപ്പ്‌ കൂടാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ വരാന്‍ മടിച്ചു മാറിനില്‍ക്കുന്ന ഉറക്കത്തെ വലിച്ചടിപ്പിച്ചു മിഴികള്‍ മുറുകെ അടച്ചു .
.....................................................................
"എന്റമ്മേ ,ഒന്നെണീക്കൂ .. ഇന്ന് നേരത്തെ കോളേജില്‍ പോകേണ്ടതാ " കണ്മിഴിച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ മുന്നില്‍ മകന്‍ .നേരം വൈകിയെന്ന പരിഭ്രാന്തിയൊടെ അടുക്കളയിലേക്കു നടക്കുമ്പോള്‍ ബാല്കണിയില്‍ ഭര്‍ത്താവ് പുറത്തേക്കു നോക്കിനില്പുണ്ടായിരുന്നു .അടുക്കളയിലേക്ക് കേറാതെബാല്കണിയില്‍ ചെന്ന് എത്തിനോകുമ്പോള്‍ താഴെ ഫ്ലാടുഫോര്മില്‍ ഒരു ചെറിയ ആള്‍കൂട്ടം കണ്ടു .അമ്പരപ്പോടെ നിന്ന തന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു " നീ വിചാരിച്ചപോലെ ശവമൊന്നുമല്ല, അതൊരു വൃദ്ധനാണ് ....ആരോ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് പോയതാ ..സ്വന്തം മക്കളുതന്നെയനെന്ന പറച്ചില്‍ ..." ഒരു വേദന മനസിനെ വലിഞ്ഞു മുറിക്കിയ പോലെ തോന്നി .രാത്രിയിലെ സംഭവങ്ങള്‍ വീണ്ടും മന്സിലെക്കൊടിവന്നു . പുറത്തേക്കു വീണ്ടും എത്തിനോക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച തന്റെ പിന്നില്‍ മകന്റെ വിളി വീണ്ടും .." അമ്മെ കാഴ്ച കണ്ടുനിന്നാല്‍ ക്ലാസ്സ്‌ മിസ്സ്‌ ആകും ..വേഗം ബ്രെയ്ക്ഫാസ്റ്റ് റെഡി ആക്കൂ ..."ഹോ ഈ അമ്മക്ക് കുറച്ചു ദിവസേക്ക് ടെന്‍ഷന്‍ അടിക്കാന്‍ ഉള്ളതായിടുണ്ട്"..അവന്റെ കമന്റ്‌ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ....ധൃതിയില്‍ ജോലിയില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടെങ്കിലും മനസു മുഴുവന്‍ ആ വൃദ്ധനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹമായിരുന്നു ആയിരുന്നു . അവസാനം അച്ഛനും മോനും യാത്ര പറഞ്ഞു പോയപ്പോള്‍ താന്‍ വീണ്ടും ചിന്തയുടെ ലോകത്തിലേക്ക് ആണ്ടു .

ഉപയോഗ ശൂന്യമായ ഒരു വസ്തുവിനെ പോലെ ഉപേക്ഷിക്കപെട്ട ആ പിതാവിനെ കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ നീലാകാശത്തു ഒരു നക്ഷ്ത്രമമായി മാറിയ അച്ഛന്‍ മനസിലേക്ക് ഒരു പുഞ്ചിരിയുമായി കേറി വന്നു. ഒരു കുളിര്‍തെന്നല്‍ തന്നെ ഒരു സ്നേഹത്തോടെ തഴുകിയോ? ചിലപ്പോഴെക്കെ അങ്ങിനെയാണ് നമ്മള്‍ സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെസാമീപ്യം ഒരു കുളിര്‍ കാറ്റായി അനുഭവപെടും . തന്നെ കാത്തു കിടക്കുന്ന ജോലികളെ കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ ആലോചനകള്‍ക്ക് ഒരു വിരാമമിട്ടു.

....................................................................................................................................................................

ഇളം വെയില്‍ പരക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്ന ഫ്ലാടുഫോര്മില്‍ ,... യാത്രക്കാരുടെ എണ്ണം വളരെ കൂടിയിരുന്നു . യാത്രക്കാരില്‍ ചിലര്‍ ശ്രദ്ധിച്ചും ശ്രദ്ധിക്കാതെയും പോകുനുണ്ടായിരുന്നു. വൃദ്ധനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ താന്‍ അവിടെ എത്തുമ്പോള്‍ ആ ശരീരം ഒരു കൊച്ചു മര തണലില്‍ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.ദയ തോന്നിയ ആരോ വെയില്‍ കൊള്ളാതിരിക്കാന്‍ നീക്കി കിടത്തിയത്‌ ആകാം .എല്ലും തോലും മാത്രമായ ആ ദേഹത്ത് അങ്ങിങ്ങ് പൊട്ടിയ വ്രണങ്ങങ്ങളില്‍ അഴുക്കു പിടിച്ചിരുന്നു.പീള വന്നടഞ്ഞു വികൃതമായ കുണ്ടില്‍ ആണ്ട കണ്ണുകള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ വല്ലാതെ വേദന തോന്നിപോയി .ഇടക്ക് വരണ്ട ചുണ്ടുകള്‍ പിളര്‍ത്തി എന്തോ ആഗ്യം കാണിച്ചപ്പോള്‍ കൂടിനിന്നവരില്‍ ഒരാള്‍ കൈയിലെ കുപ്പിയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന വെള്ളം മെല്ലെ ചുണ്ടിലേക്ക്‌ പകര്‍ത്തി .തൊണ്ട നനഞ്ഞ ആശ്വാസവുമായി ഒരു ഞരക്കത്തോടെ അയാള്‍ ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു .കാഴ്ചക്കാരുടെ എണ്ണം കൂടാന്‍ തുടങ്ങിയത് കൊണ്ടോ എന്തോ അല്പം ദൂരെ ഇരുന്ന പോലിസുകാരിലൊരാള്‍ എല്ലാവരോടും നീങ്ങിപോകാനുള്ള ആജ്ഞ്ഞയുമായി വന്നു ."' അന്തര് ദൂരം വെള്ളി പോണ്ടി...കൊഞ്ചം സെപടിലോ ശാന്തിഭവന്‍വാളു വോചെസ്ഥാരു ...അന്ത വാളു ചൂസുകുണ്ടാരുലെ " ( എല്ലാവരും ദൂരെ മാറിനില്‍ക് ... ഇത്തിരി സമയത്തിനുള്ളില്‍ ശാന്തിഭാവന്ക്കാര്‍ വരും പിന്നെ അവര്‍ നോക്കികൊള്ളും ..") അയാളുടെ  വാക്കുകള്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ മനസിനു ഒരു ആശ്വാസം തോന്നി . അനാഥര്ക്ക് ആശ്രയമാണല്ലോ ശാന്തിഭവനം.'അന്ത വരേക്കു ഈ മുസ്സാലിയ്ന ഉണ്ടാതോ എമോ ? (അതുവരേക്കും ഈ വയസന്‍ ഉണ്ടാകുമോ എന്തോ  ?)  കൂട്ടത്തില്‍   ആരോ പറഞ്ഞു .തനിക്കും തോന്നി...അതുവരെ? കൂടുതല്‍ ആലോചിക്കാന്‍ തോന്നിയില്ല .വൃദ്ധന്റെ അരികിലൂടെ കടന്നുപോയ ചിലര്‍ പരിതപിച്ചു...ചിലര്‍ അയാളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയവരെ ശപിച്ചു ... ചിലര്‍ തനിക്കിതൊന്നും ബാധകമല്ല എന്ന പോലെ കടന്നു പോയി .ഇതിനിടയില്‍ പാതി ദേഹം മറച്ച പെണ്ണ് കുഞ്ഞുമായിതെണ്ടാന്‍ ഇറങ്ങിയത്‌ കണ്ടു.

കൊണ്ടുപോകാന്‍     വരുമെന്നുപറഞ്ഞ ശാന്തിഭവന്‍ക്കാരെ കാണാതെ ആയപ്പോള്‍ താന്‍ പതുക്കെ പാതി മനസോടെ ഫ്ലാടിലേക്ക് തിരിച്ചു നടന്നു. . .പുറത്തു വെയില്‍ മൂക്കാന്‍ തുടങ്ങി .ഇടക്കെപ്പോഴോ കൂടി നിന്നവരുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞു . വൃദ്ധന്റെ ദേഹം അനാഥമായി കിടക്കുന്നതും കണ്ടു.ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത കുറെ നിമിഷങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി.

ബാല്കണിയില്‍ എങ്ങിനെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന നേരത്ത് ,.പെട്ടെന്ന് താഴെ ഒരു കാര്‍  ഫ്ലാട്ഫോം   തുടങ്ങുന്നിടത്ത് വന്നു നിന്നു .ഡോര്‍ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങിയ രണ്ടുപേരെ കണ്ടപ്പോള്‍ ഇന്നലെ ഇരുട്ടിന്റെ മറ പറ്റി വന്നവരെ പോലെ തോന്നി. ധൃതിയില്‍ അവര്‍ ഫ്ലാടുഫോര്മില്‍ കയറി വൃദ്ധന്റെ അടുത്തെത്തിയതും അകന്നു മാറി നിന്ന ചിലര്‍ വീണ്ടും അടുത്ത് കൂടുന്നത് കണ്ടു. കാര്യമായി എന്തോ സംഭവിക്കാന്‍ പോകുന്നുവെന്ന ആകാംഷയോടെ , അതുവരെ ബാല്കണിയിലും മറ്റും എത്തിനോക്കി നിന്നവര്‍ പൊടുന്നനെ താഴെയെത്തി നേരെ ആളുകള്‍ കൂടി നിന്നിടതെക്ക് നടന്നു നീങ്ങി. കൂട്ടത്തില്‍ താനും അവരെ അനുഗമിച്ചു.ജീവച്ഛവമായി കിടന്നിരുന്ന വൃദ്ധന്റെ അടുത്തിരുന്നു ഒരുത്തന്‍ ഉറക്കെ എന്തൊകെയോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു " എന്തുക്ക് നാനാ മാതോ ചെപ്പകുന്ട വോചെസാര്? മേമു എന്താ ബാധ പടിന്തോ തെലുസാ"?അന്താ വെധിക്കാനു ... ഇപ്പുടു തെലിസിന്തി ഇക്കട ഉന്നാരണി...."( എന്തിനാ അച്ഛാ ഞങ്ങളോട് മിണ്ടാതെ പോന്നത്? ഞങ്ങള്‍ എത്ര വിഷമിച്ചു എന്ന് അറിയാമോ ?.എല്ലായിടത്തും തിരക്കി .ഇപ്പോള്‍ അറിഞ്ഞുള്ളു ഇപ്പോള്‍ ഉണ്ടെന്നു ..")മുതല കണ്ണീര്‍ ഒഴുക്കി കൂടിനിന്നവരെ ബോധിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച ആളിനെ താന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കി . ഇന്നലെ ഈ പറയുന്ന ആളു തന്നെയല്ലേ ..ഒരു അവശിഷ്ടം പോലെ തന്റെ പിതാവിനെ ഇവിടെ ഉപേഷിച്ച് പോയത് ...ഇപ്പോള്‍ വീരവാദം മുഴക്കുന്ന അയാളെ ശെരിക്കും പിച്ചി ചീന്താന്‍ തോന്നി . ഇരുളിന്റെ മറവില്‍ നടന്ന സംഭവത്തിന്റെ ഏക ദൃക്സാക്ഷി ഒരു പക്ഷെ താന്‍ മാത്രമായിരിക്കും.അപ്പോള്‍ തന്റെ വാക്കുകള്‍ ആരും വിശ്വസിക്കാനിടയില്ല .എതിര്‍ക്കാന്‍ മനസ്സുറപ്പ് ഇല്ലാത്ത തന്നെ സ്വയം പഴിച്ചു നില്കുന്നതിനിടയില്‍ കൂടെ വന്ന മറ്റേ ആള്‍ പതുക്കെ വൃദ്ധന്റെ അടുത്ത് അലസമായി കിടന്നിരുന്ന ഭാണ്ടം തുറന്നു നോക്കുന്നത് കണ്ടു ...മുഷിഞ്ഞ തുണികള്‍ക്ക് ഇടയില്‍ നിന്നും നിന്നും തിരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു ചെറിയ   കെട്ട് പേപ്പര്‍   പെട്ടെന്ന് അയാള്‍ ആരും കാണതെ മറച്ചു വെച്ചത് ,കണ്ണീര്‍ഒലിപ്പിച്ചും    ,വേവലാതിപെട്ടും ,ഇല്ലാ കഥകള്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന മറ്റേ  ആളുടെ സംസാരത്തില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ആളുകള്‍ കണ്ടില്ലെന്നു തോന്നുന്നു .രാത്രിയുടെ മറവില്‍ ഉപേക്ഷിച്ച പിതാവിനോടൊപ്പം നഷ്ടപെട്ട വിലപെട്ടതെന്തോ തിരിച്ചെടുക്കാനാണ് ഈ ദുഷ്ടന്മാര്‍ ഇത്ര തത്രപെട്ടു വന്നതെന്ന് അപ്പോഴാണ് മനസിലായത് .

നാടകീയ മായ രംഗങ്ങള്‍ക്ക് ഇടയില്‍ ശാന്തി ഭവനിലെ അംഗങ്ങള്‍ വൃദ്ധനെ കൊണ്ടുപോകാനായി വണ്ടിയുമായി എത്തി . അവരുടെ മുന്‍പില്‍ തങ്ങളുടെ വിലയും നിലയും തകര്‍ന്നു വീഴാതിരിക്കാന്‍ , പിതാവ് തങ്ങള്രിയാതെ വീട് വിട്ടു പോന്നതാണെന്നു കള്ള കഥ മെനഞ്ഞു അവര്‍ മാന്യന്മാരായി .വീട് വിട്ടിറങ്ങിയത്‌ മക്കളുടെ ശ്രദ്ധ കുറവ് കൊണ്ടാവാം എന്ന ശാന്തിഭവന്‍ കാരുടെ വാക്കുകളെ കൂടി നിന്നവര്‍ ചിലര്‍ പിന്താങ്ങി ...വാഗ്വാദം തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടേ ഇരുന്നു .ഇതിനിടയില്‍ വൃക്ഷ തണലില്‍ തളര്‍ന്നു കിടന്ന വൃദ്ധനെ ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല .അവസാനമായൊന്നു കാണാമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ അയാളുടെ അടുത്ത് എത്തിയ തനിക്കു കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞത്  ദയനീയമായ   കാഴ്ച ആയിരുന്നു . ചെരിഞ്ഞു കിടന്ന ആ പാവം വൃദ്ധന്റെ തുറന്നു തന്നെയിരുന്ന കണ്ണിലെ നരച്ച കൃഷ്ണമണികള്‍ നിശ്ചലമായിരുന്നു...പാതി പിളര്‍ന്ന വായിലൂടെ ഒഴികി ഇറങ്ങിയ ഉമിനീര്‍ നുണയാന്‍ ഉറുമ്പുകള്‍ കേറാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു .ആത്മാര്‍ത്ഥത ഇല്ലാത്ത മക്കളുടെ ലോകം വിട്ടു ആ ആത്മാവ് ദേഹം വിട്ടു പോയെന്നു ആ കിടപ്പ് കണ്ടപ്പോള്‍ മനസിലായി.ആരോടും ഒന്നും പറയാന്‍ തോന്നിയില്ല . മനസ്സാകെ മരവിച്ചു പോയിരുന്നു . വാക്ക് തര്‍ക്കങ്ങളുമായി നില്‍ക്കുന്ന ആ മക്കള്‍ വെറും മൃഗങ്ങളെ പോലെ തോന്നി.അവിടെ പിന്നെ ഒരു നിമിഷം പോലും നില്കാനവാതെ സാവകാശം ഫ്ലടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ സൂര്യന്‍ മുകളില്‍ പരമാവധി ചൂടില്‍ ജ്വലിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ചുട്ടുപഴുത്ത പാളങ്ങള്‍ കുലുക്കി ഒരു പാസഞചര്‍ ട്രെയിന്‍ അലറി ദൂരേക്ക്‌ പാഞ്ഞു .പുറകില്‍ നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങള്‍ ഇനി അറിയേണ്ട എന്ന മനസോടെ അപര്ടുമെന്റിന്റെ ഗേറ്റ് കടക്കവേ അതുവരെ പിടിച്ചു വെച്ച ഒരു തേങ്ങല്‍ താനറിയാതെ പുറത്തു വന്നു.....അനാഥനായി മരിച്ചു കിടക്കുന്ന ഏതോ ഒരു പിതാവിന് വേണ്ടി ..........

അന്ന് രാത്രിയില്‍ പവര്‍ കട്ട്‌ വേളയില്‍ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട് ബാല്കണിയില്‍ നിന്ന താന്‍ ..അങ്ങ് ദൂരെ നീലാകാശത്തില്‍ തിളങ്ങുന്ന ഒരു പുതിയ നക്ഷത്രത്തിനെ കണ്ടു....സ്വന്തം മക്കളാല്‍ ഉപേഷിക്കപെട്ടു അനാഥ പ്രേതമായി മാറാന്‍ വിധിക്കപെട്ട ഒരു പാവം പിതാവിന്റെ ആത്മാവിന്റെ തിളങ്ങുന്ന രൂപം ....ഒരു കുഞ്ഞി നക്ഷത്രം !

അമ്മതന്‍ സ്നേഹം

2010-03-22T09:43:00.000-07:00

ഈറ്റൂ നോവേറ്റൂ പെറ്റൊരമ്മ
ആറ്റൂ നോറ്റൂ വളര്ത്തിയോരമ്മ
ആലോലം താരാട്ട് പാടിയോരമ്മ
അല്ലലറിയാതെ വളര്ത്തിയോരമ്മ
ഇന്നേതോ വൃദ്ധസദനത്തില്‍-
അന്ധകാരത്തില്‍ മുഖം പൂഴ്ത്തികരയുമമ്മ

കുഞ്ഞികിനവ്‌ കണ്ടുറങ്ങാന്‍
കുഞ്ഞിളം മിഴികള്‍ മൂടുംവരെ
പിഞ്ചിളം ചുണ്ടില്‍ പാല്ച്ചുരത്തി
നെഞ്ചിലെ ചൂടുപകര്‍ന്നോരമ്മ
അന്യയെന്നപോലെ പാതവഴിയോരത്ത്
ഈറ്റുനീരിനായി കേണിടുന്നു

കാച്ചിമിനുക്കിയാ സ്നേഹപ്രഭ
കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചുകൊണ്ട്‌
കാടത്വമുള്ള മനസുമായി
കപട്യമില്ലതാപുണ്യതിനെ
കണ്ണുനീര്‍ പുഴയിലോഴിക്കിടുന്നു

കാരുണ്യമില്ലാതെ കൈയൊഴിഞ്ഞ
കണ്ണിലുണ്ണി തന്‍ പാദങ്ങളില്‍
കുഞ്ഞുമുള്‍മുന കൊണ്ടൊന്നു നോവല്ലെന്നു
കരളുരുകുമ്പോഴും കേണിടുന്ന
അമ്മതന്‍ ഹൃത്തിലെ നൊമ്പരത്തെ
ആരറിയുന്നു ഈ പാരിടത്തില്‍ ?

മാതാപിതാഗുരു....... ദൈവം

2010-03-01T08:19:00.000-08:00

മാതാപിതാഗുരു....... ദൈവം _ ഇങ്ങിനെയൊരു വചനം ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന രീതിയില്‍ ആണ് ഇന്നത്തെ ഒരു വിഭാഗം യുവതലമുറയുടെ മതിമറന്ന പോക്ക് . അഥവാ ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാന്‍ ചെന്നാലോ ഈ വക മഹത് വചനങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് "പുല്ലാണേ പുല്ലാണേ" എന്ന് പറഞ്ഞു കാറ്റില്‍ പറത്തിവിടുന്ന സ്വഭാവവും പരക്കെ കാണാം . മാതാപിതാക്കാളൊടുള്ള ബന്ധം പോലെതന്നെ ഗുരുവിനോടുള്ള ബന്ധവും ഭയഭക്തി നിറഞ്ഞതാവണം ഏന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും എത്രമാത്രം അതു കണക്കില്‍ ഏടുക്കുന്നുവോയെന്നു കണ്ടറിയണം .ഇങ്ങിനെയുള്ള ബന്ധങ്ങള്‍ ഗാഢവും സുദൃഢവും ആവണം .പക്ഷെ തന്റെ ഗുരുവിനോടുള്ള ബന്ധതിന്റെ തീവ്രത അല്പം കൂടിപൊയൊ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സംഭവം ഈയിടെ ഉണ്ടായി. ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ വാറങ്കള്‍ എന്ന സ്ഥലം. അവിടത്തെ ഒരു സ്ക്കൂള്‍ ആണു വേദി .കഥയിലെ നായകന്‍ അവിടത്തെ പത്താംക്ലാസ് ക്കാരന്‍ .നായിക ആ സ്കൂളിലെ തന്നെ ഹിന്ദി ടീച്ചര്‍ .എങ്ങിനെയെങ്കിലും പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ കടന്നുകിട്ടനുള്ള പരിശ്രമത്തിനിടയില്‍ ടീച്ചറുമായുള്ള അടുപ്പം അല്പംകൂടിപോയീ സ്നേഹമായി ..പ്രണയമായി .പ്രണയം ഗാഢമായപ്പൊള്‍ പഠിപ്പും വേണ്ട പഠിപ്പിക്കലും വേണ്ട എന്ന തീരുമാനത്തില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു. എങ്ങോട്ടെകിലും കടന്നുകളയാം എന്ന ആലോചനയുടെ അവസാനം ഒരുപാടുദൂരെയുള്ള ഒരു ഒരു ക്ഷേത്രത്തില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു. ഒരു മഞ്ഞ ചെരടില്‍ ആ ബന്ധം ഒന്ന് കൂടി ദൃഢം ആക്കാന്‍ എന്നുകരുതി എത്തിയ മീശ കിളിര്‍ക്കാത്ത പയ്യനെയും അതിനെക്കാള്‍ മുതിര്‍ന്ന പെണ്ണിനേയും കണ്ടു അവിടത്തെ പ്രധാന പൂജാരിക്ക് സംശയം ഉദിച്ചു.സന്നിധിയിലെ നിയമപാലകരുടെ കൈയ്യില്‍ അകപെട്ട വിദ്യാര്‍ഥീ മണവാളനെയും ടീച്ചര്‍ മണവാട്ടീയെയും വിവരം കേട്ട് ഓടികിതച്ചെത്തിയ മാതാപിതാക്കള്‍ക്ക് കൈമാറീ . ചുരിദാറീന്റെ ഷാള്‍ ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളില്‍ തലമൂടന്‍ ഉപകാരപ്രദമായ കാരണം മീഡിയാകാര്‍ക്കു ടീച്ചറുടെ മുഖം മുഖംപകര്‍ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല .തന്റെ മകനെ കയ്യും കണ്ണും കാണിച്ചു വളച്ചുവെന്ന ആരോപണങ്ങള്‍ വാരിചൊരിയുന്ന അമ്മയുടെ അരികില്‍ നിന്ന ചെറുക്കന്‍ പരിസരം മറന്നു പൊട്ടികരഞ്ഞു "എനിക്ക് ടീച്ചറെ തന്നെ വേണം ..അവര്‍ എനിക്ക് .... പ്രിയപ്പെട്ടതാ" പുറത്തു നടക്കുന്ന സംഭവവികാസങ്ങങ്ങള്‍ കണ്ടു അകത്തു ഭക്ത്ജനങ്ങളുടെ ആരാധനയില്‍ സായൂജ്യം പൂകിയിരുന്ന ഭഗവാന്‍ ഒരു പക്ഷെ ഇങ്ങിനെ പറഞ്ഞുകാണും മാതാപിതാഗുരു.......ന: ദൈവം

ഒരു അന്ത്യവിലാപം

2010-02-06T09:12:00.000-08:00

ഇനിഞാനൊരുങ്ങട്ടെ ഒരന്തിമയാത്രയ്ക്കായീ
ഇനിഞാന്‍ നുകരട്ടെ ഒരന്തിമനിശ്വാസം
ഇവിടെ ഒടുങ്ങുകയാണല്ലൊ ഈ ജന്മം
ഇനിഞാനൊരുങ്ങട്ടെ ഒരന്തിമയാത്രയ്ക്കായീ!

ആരോഎനിക്കായീ ഒരുക്കിവെച്ച
ആ കൊടുംകെണിയില്‍ ഞാന്‍ വീണുപോയീ
വിഷമയമാണെന്നറിഞ്ഞിടാതെ
വിശപ്പൊന്നടക്കുവാന്‍ നുകര്‍ന്നുപ്പോയീ

മനംനൊന്തു ശാപം പൊഴിച്ചവരൊക്കെയും
മരവിച്ചുപോയൊരെന്‍ ദേഹംകണ്ടു നാളെ
മനമറിഞ്ഞൊന്നുകരയില്ലല്ലൊ
മറിച്ചാനന്ദം കൊണ്ടുറയുമല്ലൊ

മരണത്തിന്‍ കരാളഹസ്തമെന്നെയിതാ
മുറുകെപുണരാന്‍ തുടങ്ങിയല്ലൊ...
കൈക്കാല്‍ കുഴയുന്നു......ചിറകുകള്‍ കൊഴിയുന്നു
തൊണ്ടവരളുന്നു...ശ്വാസം നിലയ്ക്കുന്നു

എന്റെയീ അന്ത്യനിമിഷതിലും
ഏറെയൊന്നുമില്ലല്ലൊ ചൊല്ലാന്‍
എങ്കിലുമീ പാവമാം പാറ്റതന്‍
അന്ത്യവിലപമൊന്നു കേട്ടുകൊള്ളൂ

2009-11-21T09:35:00.000-08:00

ഒക്ടോബര്‍ 20: ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലെ ബബ്ബി എന്ന കുസൃതി കുട്ടിയുടെ ബെര്‍ത്ത്‌ ഡേ പാര്‍ട്ടിക്കിടയില്‍ വന്ന ഒരു ഫോണ്‍ കാള്‍ ..അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തപ്പോള്‍ അങ്ങേത്തലക്കല്‍ ഒരു ഫാമിലി ഫ്രണ്ട് .പ്രത്യേക അഭിമുഖം ഒന്നും ഇല്ലാതെ ഉള്ള അവരുടെ വാക്കുകള്‍ എന്നെ കളിപ്പിക്കാനെന്നാണ് കരുതിയത്‌ "സിനിമയില്‍ മുഖം കാണിക്കണോ?"തമാശ പറയാന്‍ കണ്ട നേരം എന്ന് പറഞ്ഞു തള്ളിയെങ്കിലും വിശദ വിവരങ്ങള്‍ പിന്നീടാണ് അറിഞ്ഞത് . എഷ്യനെറ്റിലൂടെ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത സ്വാമി അയ്യപ്പനെന്ന സീരിയലില്‍ അയ്യപ്പനായി വന്നു കാണികളെ ഭക്തി പരവശനാക്കിയ കൌഷിക് എന്ന യുവ നടനെ വെച്ച് അനശ്വര പ്രൊഡക്ഷന്‍ നിര്‍മിക്കുന്ന സ്വാമി മണികണ്ഠന്‍ എന്ന സിനിമയുടെ ഷൂട്ടിംഗ് ഹൈദരാബാദിലെ പോച്ചമ്പിള്ളി ഗ്രാമത്തിലായിരുന്നു നടന്നിരുന്നത് .
ചില രംഗങ്ങള്‍ ഇവിടത്തെ പ്രശസ്തമായ ഫിലിം സിറ്റിയിലും ചെയ്തിരുന്നു .
തെലുഗ് ,മലയാളം, തമിള്‍ എന്നി ഭാഷകളില്‍ നിര്‍മിക്കുന്ന ഈ ചിത്രം നിര്‍മിക്കുന്നത് വിജീഷ് മണിയാണ് .തെലുഗിലെ സിനുകള്‍ സംവിധാനം ചെയ്തത് തെലുഗ് സംവിധായകന്‍ ശിവയാണ്.
പാടുസിനുകള്‍ സംവിധാനം ചെയ്തത് ബാലനടനായി വന്നു യുവനടനായി പ്രശസ്തനായ മലയാളത്തിലെ വിനീത് ആണ് .തെലുഗു സിനിമാരംഗത്തെ സായികിരന്‍, സുമന്‍ ,ശര്‍മ ,ബാലതാരം അതുലിത് ,ലക്ഷ്മിശര്‍മ(പളിങ്കു ഫെയിം )എന്നിവരോടൊപ്പം മലയാളത്തിലെ കലാഭവന്‍ മണി, ബിജുകുട്ടന്‍ എന്നിപ്രശസ്തരും അഭിനയിക്കുന്നുണ്ട് .സിനിമയുടെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങള്‍ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്തത് പോച്ചമ്പിള്ളി ഗ്രാമത്തിലെ പഴയ അമ്പലത്തിലും പരിസരത്തുള്ള വയലേലകളിലും ,ഗ്രാമത്തിലെ ചില വീടുകളിലും ആയിരുന്നു

പോച്ചംബിള്ളി ഗ്രാമം :

പച്ചവയലേലകളും തലയെടുപ്പൊടെനില്ക്കുന്ന പനകളും ചെറിയ തടാകങളും ഉള്ള ശാലിന സുന്ദരമായ ഗ്രാമം .ആന്ധ്ര പ്രദേശിന്റെ തലസ്ഥാനനഗരിയായ ഹൈദരാബാദില്‍ നിന്നും 50 കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരെയുള്ള ഈ ഗ്രാമം പടുസാരി വ്യസയത്തിനു പ്രശസ്തി കേട്ടതാണ് .തനതായ രീതിയില്‍ തറിയില്‍ നെയ്തെടുക്കുന്ന പട്ടുസാരികള്‍ക്കൊപ്പം ഇവിടുത്തെ നെയ്തുകെന്ദ്രങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശകര്‍ക്ക് കൌതുകം ഉണര്‍ത്തുന്ന കാഴ്ചയാണ്.ഇവിടത്തെ വെറെ ഒരു വിശേഷപെട്ടകാര്യം വിശാലമായ തടാകത്തിനു തീരെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന വിനോഭ ഭാവെയുടെ
ആശ്രമമാണ്

മൂന്നു ഭാഷകളില്‍ നിര്‍മിക്കുന്ന ഈ ചിത്രത്തില്‍ കുറച്ചു മലയാളികളുടെ സാന്നിധ്യം വേണമെന്നു പറഞ്ഞപ്രകാരമാണ് ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചു സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും അടങ്ങിയ ഒരു ഗ്രൂപ്പിന് പോകാന്‍ അവസരം ഉണ്ടായതു്‌.അവിടത്തെ ഗ്രാമവാസികളും സന്നിഹിതരായിരുന്നു .സിനിമയിലെ അഭിനയത്തോടു ഒട്ടൂം തല്പര്യം ഇല്ലാത്തവരായിരുന്നു മിക്കവരും എങ്കിലും അയ്യപ്പസ്വമിയുടെ ഫിലിം എന്നു കേട്ടപ്പൊള്‍എല്ലവര്ക്കും സന്തോഷമായി .സിറ്റിയില്‍ നിന്നും 45 കിലൊമീറ്റര്‍ ദൂരെയുള്ള ഗ്രാമത്തിലേക്കുള്ള സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും അടങ്ങിയ ഞങ്ങളുടെ യാത്ര ഒരു വിനോദയാത്രയുടെ ആനന്ദംനല്‍കി. അതുവരെ പരിചയം ഇല്ലാത്തവരും ഞങ്ങള്‍കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു .പതിവഴിയിലെ ഞങ്ങള്‍ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി മാറി .
തമാശ പറഞ്ഞും ചിരിച്ചും പാടിയും തകര്‍ത്ത കുട്ടികള്‍കൊപ്പം അമ്മമാരും കൂടി .യാത്രയുടെ അവസാനം ഗ്രാമത്തിലെ ഷൂട്ടിംഗ് നടക്കുന്ന സെറ്റില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് ഒരു തരം ആകാംഷയായിരുന്നു .പച്ചപട്ടുടുത്ത പോച്ചമ്പിള്ളി ഗ്രാമം എനിക്കൊരു സുന്ദരിയെ പോലെ തോന്നി .നമ്മുടെ നാടിന്റെ ഒരു കുളിര്‍മ മനസിനെ മെല്ലെ തഴുകി ഉണര്‍ത്തി.

വെള്ളിത്തിരയുടെ അണിയറയിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കഷ്ടപാടുകളും നേരിട്ട് കണ്ടറിഞ്ഞു. ഗാനരംഗങ്ങള്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത വിനീത് പേരുപോലെത്തന്നെ വിനീതമായിട്ടാണ് എല്ലാവരോടും പെരുമാറിയത്.പ്രധാനപെട്ട വേഷങ്ങള്‍ അല്ലെങ്കിലും കാമറയുടെ മുന്‍പില്‍ നിന്നുവെന്ന ചെറിയ അഹംങ്കാരം എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു .ഇടവിടതെയുള്ള വീടില്‍നിന്നുള്ള കാളുകള്‍ക്കു നര്‍മ രസത്തില്‍ മറുപടി കൊടുക്കുന്ന ചിലരുടെ സംസാരങ്ങള്‍ എല്ലാവര്ക്കും ചിരിക്കാന്‍ ഇട നല്‍കി."ഇനി എന്നെയൊന്നും വീടിലേക്ക്‌ പ്രതീഷിക്കേണ്ട ഷൂട്ടിംഗ് കഴിഞ്ഞു പിക്ചര്‍ റിലീസ് ചെയ്തിട്ടേ അങ്ങോടൂള്ളൂ "എന്ന തല മൂത്ത ചേച്ചിയുടെ ഫോണിലൂടെയുള്ള സംസാരം കേട്ട് ചിലര്‍ കളിയാക്കി ..".എന്റെ പോന്നു ചേച്ചി ഹീറോയിന്‍ ലക്ഷ്മിശര്‍മ്മക്കില്ല ഇത്ര സ്റ്റൈല്‍ "....... ശെരിയായിരുന്നു... ജന്മം കൊണ്ട് ആന്ധ്രാകാരിയായ അവര്‍ നന്നായി മലയാളം സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . നാടിനെ പറ്റിയും മലയാളം സിനിമയെ കുറിച്ചും വളരെ സന്തോഷപൂര്‍വ്വം ഞങ്ങളോട് സംസാരിച്ചു. .കുറേനേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷം ഷൂട്ടിംഗ് തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അതുവരെ ഉഷാറായി ഇരുന്ന ചേച്ചി തളര്‍ന്നിരിപ്പായി ..അപ്പോള്‍ അതാ വരുന്നു വിനീതിന്റെ കമന്റ്‌ "എന്തുപറ്റി നേതാവിന്..... തളര്‍ന്നുപോയോ ?" വീണ്ടും ഒരു കൂട്ടച്ചിരി .രണ്ടു ദിവസം കടന്നു പോയത് അറിഞ്ഞതേയില്ല .

അതിനിടയില്‍ സിനിമക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പ്രധാനപെട്ട ഒരു ഷോട്ട് എടുത്തത്‌ ഗ്രാമത്തില്‍ നമ്മുടെ നാടന്‍രീതിയില്‍ പണിതിട്ടുള്ള ഒരു അയ്യപ്പന്‍റെ അമ്പലത്തില്‍ ആയിരുന്നു . ഒരുപാടുനെരത്തെ ശ്രമത്തിനു ശേഷമാണ് കണ്ണിനും മനസിനും കുളിര്‍മയുള്ള ആ മനോഹരമായ സെറ്റ് തയ്യാര്‍ ചെയ്തത്. ദീപാലങ്കാരത്താല്‍ അമ്പലം വര്ലെ മനോഹരമായി കണ്ടു പക്ഷെ ഷൂട്ടിംഗ് തുടങ്ങിയതും അതുവരെയില്ലാത്ത ഒരു മഴ പെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി .സെറ്റെല്ലാം വെള്ളത്തിലായി ഷൂട്ടിംഗ് മുടങ്ങി .എല്ലാവര്ക്കും ഒന്നേ പറയാനെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ."ഭഗവാന് ഇതൊന്നും ഇഷ്ടം ആയില്ലേ എന്തോ "ഒരുപക്ഷെ ശരിയായിരിക്കാം .അവര്‍ വീണ്ടും ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവിടെ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്യാന്‍ സാധിച്ചില്ല .

അഞ്ചാറ് ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നുപോയത് അറിഞ്ഞേയില്ല... ഷൂട്ടിംങ്ങിനെക്കള്‍ എനിക്ക് മറക്കാന്‍ പറ്റാത്തത് ഞങ്ങളുടെ ഗ്രൂപ്പിന്റെ സൌഹൃധം ആയിരുന്നു . യാത്രക്കിടയിലെ രസകരമായ സംഭവങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു..സ്നേഹമായിരുന്നു... അവസാന ദിവസത്തെ ഷൂട്ടിംഗ് കഴിഞ്ഞു പോരുമ്പോള്‍ എല്ലാവരും മൂകം ആയിരുന്നു . പതിവുണ്ടായിരുന്ന കുട്ടികളുടെ അടിപൊളി പാട്ടും അമ്മമാരുടെ പഴയ പാട്ടുകളും കൂടിയുള്ള അന്തഃക്ഷരി ഇല്ലായിരുന്നു . അതിവേഗം ഓടികൊണ്ടിരുന്ന വണ്ടിയുടെ വിന്റൊവിലൂടെ നോക്കിയപ്പോള്‍ പാടശേഖരം ഇരുള്‍ മൂടാന്‍ തുടങ്ങ്ങിയിരുന്നു .നാളെ മുതല്‍ ഈ സൌഹൃദ യാത്ര ഉണ്ടാകില്ലല്ലോ എന്നാ ഓര്‍മ ഒരു വേദനയോടെ ഓര്‍ത്തു ,കണ്ണുകള്‍ മൂടി .. സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരിക്കവേ ആ സുന്ദരിയായ ഗ്രാമം ഞങ്ങളില്‍ നിന്ന് അങ്ങലേക്ക് ഓടിയകലുകയായിരുന്നു.........
ശേഷം സ്ക്രീനില്‍.........

വളപ്പൊട്ടുകള്‍

2009-10-14T10:07:00.000-07:00

അരയാലിലകള്‍ അഷ്ടപദി പാടും
അമ്പലപറമ്പിലെ നടയിലന്നു നീ
ആദ്യമായി ചൊല്ലിയതോര്‍മയുണ്ടോ
അഴകേ ! നിന്‍ പ്രണയത്തിന്‍താളമല്ലെ
അരയാലിലകള്‍ ഉതിര്‍ത്തതെന്നു........

അകലെ നിന്നെത്തിയ പുതുമഴയില്‍
അറിയാതെ നമ്മള്‍ നനഞ്ഞനേരം
അരികത്തിരുന്നു നീ ചൊല്ലിയല്ലോ
അകതാരിലാണല്ലൊ ആ മഴ പെയ്തതെന്നു!
അഴകേ നിന്‍ പ്രണയമഴയായിരുന്നെന്നു.......

അകലെ സായംസന്ധ്യ ചായുംന്നേരം
അംബരം ചുംബിച്ച നിറങ്ങള്‍ നോക്കി
അന്നെന്‍ കാതില്‍ ചൊല്ലിയല്ലോ ?
ആ വര്‍ണരേണുക്കള്‍ പടര്‍ന്നതെന്‍ നെഞ്ചിലെന്നു
അതുനിന്‍ പ്രണയത്തിന്‍ നിറങളെന്നു

ഒടുവിലൊരു യാത്രമൊഴിയുടെ നോവുമായി
ഒരുനാളില്‍ നീയണഞന്നേരം
ഓമനിച്ചെന്നെ അരികില്‍ ചേര്‍ത്തു
ഓര്‍മ്മകള്‍ ഓരോന്നായി അയവിറക്കി
ഓരോനിമിഷവും ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങി.......

പിരിയുന്ന ന്നേരം തകര്‍ന്നൊരെന്‍
തരിവളതുണ്ടുകള്‍ നോക്കിമെല്ലേ
മൊഴിഞില്ലെ നീ എന്‍ പ്രിയതമനെ
ഉടഞ്ഞത് നിന്റെയാ വളകളല്ല ഇതുവരെ
പ്രണയം നിറഞ്ഞ നിന്‍
ഹൃദയമെന്ന്....നിന്റെയാ ഹൃദയമെന്നു.........

..............................................................................................

വൈകി വന്ന മാവേലി

2009-09-23T03:36:00.000-07:00

വാതിലില്‍ തുടര്‍ചെയുള്ള മുട്ടല്‍ കേട്ടാണു്‌ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നത് .ഈ കൊച്ചുവെളുപ്പന്ക്കാലത്ത് സുഖകരമായഉറക്കം നഷ്ടപെടുത്തിയെന്നുള്ള നീരസത്തോടെ വാതില്‍ തുറന്ന എനിക്ക് പുറത്തു നിന്ന ആളുടെ രൂപം അവ്യക്തമായിരുന്നു. എന്നാലും അകത്തുനിന്നും പുറത്തെക്കൊഴുകിയ നേരിയ വെളിച്ചത്തില്‍ കണ്ട രൂപം എന്നെ അലപനേരം സ്തംബിപ്പിച്ചു . ഉറക്കഷീണം വിട്ടുമാറാത്ത കണ്ണുകള്‍ തിരുമ്മി വീണ്ടും നോക്കി.. അല്‍ഭുതപെട്ടു നിന്ന എന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ ആ രൂപം അകത്തേക്ക് കയറി .

"ക്ഷമിക്കണം ...അങ്ങ് ?" സ്ഥലകാലബൊധം വീണ്ടെടുത്തു ഞാന്‍ ആരാഞ്ഞു . "കുഞ്ഞേ സംശയിക്കേണ്ട സാക്ഷാല്‍ മാവേലിതന്നെ ...നിങ്ങള്‍ മലയാളീകള്‍ ഓണത്തിന് കാത്തിരിക്കാറുള്ള മാവേലി മന്നന്‍ . ഞാന്‍ വീണ്ടും സംശയകുരുക്കില്‍ പെട്ടു മാവെലി മന്നനൊ ? അങ്ങ് ഇവിടെ ?ഹൈദരാബാദില്‍?

ദേഹം മുഴുവന്‍ കുളിരുകോരിയിട്ട പൊലെ നിന്ന എന്നോട് അദ്ദേഹം മൊഴിഞ്ഞു ഒക്കെ പറയാം .. ദാഹിച്ചിട്ടുവയ്യ അല്പം ദാഹജലം തരൂ ..മകളെ. ഓടിപോയി എടുതുകൊണ്ടുവന്ന ജലം ഒറ്റയടിക്ക് പരവശത്തൊടെ മോന്തിയ മാവേലിയെ ഞാന്‍ അടിമുടി നോക്കികണ്ടു തികച്ചും വിവശനായിരുന്നു അദ്ദേഹം .ചിത്രത്തില്‍ മാത്രം കണ്ട രൂപം പോലെയല്ലായിരുന്നു. .കുടവയറില്ല.....തിളക്കമില്ലാത്ത ഉടയാടകള്‍........ മുടിനരച്ചിറങിയിരിക്കുന്നു ...എന്തിന് പിരിച്ചുവേക്കേണ്ട മീശ അതാ താഴോട്ടിരങ്ങിയിരിക്കുന്നു ..

"അങ്ങേക്ക് വിശക്കുന്നുന്ടല്ലെ ?"വിളറിയ ചിരിയില്‍ അഭിമാനം മറയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചത് കണ്ടു .തുടര്‍ന്ന് ഞാന്‍ വിളമ്പിയ പാലും പഴവും ആര്‍ത്തിയോടെ അകത്താക്കിയ അദ്ദേഹം പറയാന്‍ തുടങ്ങി .ഈ വര്‍ഷം തോറും ഉള്ള ഈ വരവ് മടുത്തു മോളെ ..കേരളം ഇന്നു സമ്പല്‍സമ്രുദ്ധമാണ് .പക്ഷെ ഓണത്തിന്റെ പരിശുദ്ധിയൊക്കെ നഷ്ടപെട്ടു..... മഝര മാണീന്നു മുഴുവനും വില്പനകളുടെയും ,മേളകളുടെയും.

പിന്നെ നേരമ്പോകിനു വേണ്ടിയുള്ള ഓണത്തല്ലാനെങ്കില്‍ പകയുടെയും വിദ്വേഷത്തിന്റെയും ആയിത്തീര്‍ന്നു .ഒരു ഓണപട്ടുകെള്‍ക്കാം എന്നുവെച്ചാല്‍ എവിടെ ഒക്കെ റീമിക്സ് അല്ലെ ?...എന്തിന് മുക്കിലും മൂലയ‌ിലും എന്റെ അപരന്മാര്‍ ..എന്നെ ആരും തിരിച്ചറിയുന്നില്ല .എല്ലാം കണ്ടുമടുത്തപ്പൊള്‍ ഓണം അന്യനാട്ടിലും ഉണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതി വന്നതാ . "അതുനന്നായി മഹാരാജന്‍ ഓണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും എവിടെ ഓണപരിപടികള്‍ തകൃതിയായി നടക്കുന്നു ."

"മനസിലായി മനസിലായി ... ഓണാഘോഷത്തിന്റെ തിരക്കില്‍ നിന്നും വരുന്ന വഴിയാ .പടപേടിച്ച്‌ പന്തളത്തു ചെന്നപ്പോള്‍ അവിടെ പന്തം കൊളുതിപട എന്ന കണക്കായി .അവിടത്തെ ശബ്ദകൊലഹലത്തില്‍ ചെവിരണ്ടും അടഞ്ഞുപോയി . ഒരു നാക്കുമുക്കു എന്ന പട്ടിനൊടൊപ്പം തുള്ളിയ യുവാക്കള്‍ എന്നെ കസേരയടക്കം തട്ടിമറചിട്ടു ..."ദെ കണ്ടോ എന്റെ ഓലകുട കീറിപോയി .. കൈയ്യിലെ തൊലി‌രഞ്ഞുപോയി .പിന്നെ പരിപാടിയുടെ തുടക്കത്തില്‍ എന്റെ വേഷഭൂഷാദികളൊടെ വന്നു സ്വാഗതം പറഞ്ഞ ആള്‍ വേദിയുടെ മുന്നില്‍ ഞെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതുകണ്ടു .എന്താ അയാളുടെ അടുത്തുള്ള ടീവിക്കാരുടെ തിരക്ക് . ഒരു പാടു നേരത്തിനു ശേഷം വിശക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ വിഭവസമൃദ്ധമായ സദ്യയുടെ പന്തിയിലെക്കു നടന്നു .അവിടത്തെ കാഴ്ച വിചിത്രമായിരുന്നു തിക്കും തിരക്കും ...അവിടെയും മാറിനില്ക്കേന്ടിവന്നു വന്നു . കുറെ നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിനുശേഷം വിഭവസമൃദ്ധമായ സദ്യയുടെ അടിയും പൊടിയും കിട്ടി .അവിടെയും ആരും എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല ഏതോ ഒരു പ്രഛന്നവേഷക്കാരനെന്നു വിചാരിച്ചുകാണും .പിന്നീട് അവിടെ നിന്നും ഓടിരക്ഷപെടുകയയിരുന്നു ."എന്തുപറ്റി...ഞാന്‍ ചോദിച്ചു " ഈ പരിപാടിയുടെ ചിലവോക്കെ നോക്കണവരെ എന്താ പറയാ ..."ഓ സ്പോണ്‍സര്‍മാരോ " ആ അത് തന്നെ....... റിയല്‍ എസ്റ്റേറ്റ്‌ കാരു്‌. അവരെന്നെ ഒരു സ്ഥലം പിടിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കി ...ഇനി ജീവിതത്തില്‍ ഒരു സ്ഥലമിടപാടൊ ... വേണ്ടേ വേണ്ട ഇതുപോലെയൊരു സ്ഥലമിടപാടാനല്ലൊ ഞാനിന്നു പാതാളത്തില്‍ പോയി കിടക്കാന്‍ കാരണം ..ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ പേടി തോന്നി ഓടി രക്ഷപെടുകയായിരുന്നു . ഒരു നെടുവീര്‍പ്പൊടേ അദ്ദേഹം തുടര്‍ന്ന് എന്നാലും എന്തെ എന്നെ ആരും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല ...ആ മിഴികള്‍ നനയുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു .
ഒപ്പം ആ വാക്കുകളും കേട്ടു കാലം മാറീ കോലം മാറീ ..ആളുകളുടെമനസുമാറീ നല്ല ചിന്തകള്‍ ഇല്ലാതെയായി എല്ലാ തെറ്റുകളും സമൃദ്ധമായി ശെരിയാണെന്ന് പറഞ്ഞു ചെയ്തുകൂട്ടുന്നു ..എന്നിട്ട് സ്വയം ന്യയികരിക്കുന്നു
ഇതിനൊരു അന്ത്യമുണ്ടോ???? എന്റെ ആ സുവര്‍ണക്കാലം തിരിച്ചുവരുമോ?....

അല്‍പനേരം മൌനം പാലിച്ച അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു ........ഒരുപാടു നന്ദിയുണ്ട് .. ..... പിന്നീട് ആ വിറയാര്‍ന്ന വിരലുകളാല്‍ സ്നേഹത്തോടെ കവിളില്‍ തലോടിയപ്പോള്‍ എന്റെ മിഴികളും നിറഞ്ഞൊഴുകി ..തുടര്‍ന്ന് ആ രൂപം ഇരുട്ടിലെക്കിറങ്ങി നടന്നു . അദ്ദേഹം ദൂരെ എത്തിയെങ്കിലും ആ തലോടല്‍ തുടരുന്നപൊലെതോന്നി ..മിഴികള്‍ വലിച്ചുതുറന്നു നോക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കുറുകലിന്റെ അകമ്പടിയോടെ എന്റെ സുന്ദരിപൂച്ച ... മുഖത്തിന്നരികില്‍ .

"അപ്പോള്‍ മാവേലിയെവിടെ ?... എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടെത്തിയ ഭര്‍ത്താവു്‌ മുന്നില്‍ "അപ്പോള്‍ ഇന്നലെ ചന്ദ്രേട്ടന്‍ വന്നത് നീ അറിഞ്ഞോ? പനിപിടിച്ചുകിടന്ന നിന്നെ കാണാന്‍ പരിപാടി മുഴുവന്‍ ആകാന്‍ നിലക്ക്തെ വേഗം പോരുകയായിരുന്നു .ഇന്നലെ മാവേലിയുടെ വേഷത്തില്‍ ചന്ദ്രേട്ടന്‍ കലക്കി കേട്ടോ ..വേഷം കൂടിമാറാതെയാണു്‌ ഇങോട്ടൂ പോന്നത് ....ഏതായാലും നീ എണീക്കണ്ടാ പനി മാറിയിട്ടില്ല ..കിടന്നോളൂ " .മണിയന്‍ പൂച്ചയെ അരികിലേക്ക് ചേര്ത്തു ഞാന്‍ വേണ്ടും മയക്കത്തിലേക്ക് വീഴുമ്പോള്‍ മനസില്‍ വീണ്ടും ആ രൂപം വൈകി വന്ന ആ മാവേലിയുടെ ദയനീയ രൂപം .................

അത്തപുലരി

2009-08-22T09:57:00.001-07:00

സമ്പല്‍സമൃദ്ധമായൊരു തിരുവോണനാളിലെയ്ക്കു സ്വാഗതം ഓതികൊണ്ട്

ഒരു അത്തപുലരികൂടി .....അണയുകയായി!!!

ലോകത്തിന്റെ ഓരോ കോണിലും നിവസിക്കുന്ന ഓരോ മലയാളിയുടയൂം മനസ്സില്‍ ആ ഉഝവനാളുകളുടെ ഒര്‍മകള്‍ ചിറകടിചുയരട്ടെ!!!

യാന്ത്രികമായ ജീവിതത്തിനിടയില്‍ ആഘോഷിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ലെങ്കിലും ഓര്‍ത്തു

സന്തോഷിക്കാനെങ്കിലും ഇടവരുത്തട്ടെ!!!

എവിടെയായാലും നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ ഒന്നാണെന്ന ചിന്ത ഓണനാളിലെങ്കിലും കാണാന്‍ കഴിയുന്നതു പ്രശംസവഹമാണ്....

ശാലിനസുന്ദരമായ ഓണത്തിന്റെ ഓര്‍മകള്‍ ഹൈടെക്ക് ആഘോഷങ്ങള്‍ക്ക് വഴിമാറുന്ന ഈ വേളയില്‍ ....നമ്മുടെ സ്നേഹവും ,ഒത്തൊരുമയും കൊണ്ടു വര്‍ണശഭളമായ ഒരു പൂക്കളം ...ഒരുക്കാം എന്നെന്നുക്കുമായി!!!

ഓണാശംസകള്‍

നിഴല്‍

2009-08-19T03:37:00.000-07:00

വിരഹദുഃഖ ചിതയിലെരിഞ്ഞൊരെന്‍
വ്രണിതമോഹങള്‍ ക്കെന്തു മൂല്യം

വിലയേറുമതിനസ്ഥി നുറുങുകള്‍

വിജനതയിലലിയുന്നു ധൂളികളായി

പടിയിറങുമാ നിഴലില്‍ മീതെയിടറി
പതിഞ്ഞൊരെന്‍ തേങ്ങലുകള്‍
പറയുമെന്നാശിച വാക്കുകള്‍ക്കായ്
പടിപ്പുര വാതിലില്‍ കാത്തിരുന്നു

പതറുമെന്‍ ഗാത്രത്തെ താങ്ങുവാനായി
പവിത്രമാം കണ്ണീര്‍ തുടയ്ക്കുവാനായി
പടരുമായിരുട്ടില്‍ ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി
പിന്തിരിഞ്ഞുവരും നിന്‍ നിഴലിനായി

പ്രഹേളീകയിലേകയായ്....................
പ്രഹേളീകയിലേകയായ്...........

രാജന്‍..പി ദേവ്‌ അന്തരിച്ചു

2009-07-29T07:16:00.000-07:00

കൊച്ചി: വ്യത്യസ്‌തമായ അഭിനയശൈലികൊണ്ട്‌ ജനപ്രീതി നേടിയ നടന്‍ രാജന്‍.പി ദേവ്‌(58) അന്തരിച്ചു. ബുധനാഴ്‌ച പുലര്‍ച്ചെ കൊച്ചിയിലെ സ്വകാര്യ ആസ്‌പത്രിയിലായിരുന്നു അന്ത്യം. കരള്‍ സംബന്ധമായ രോഗത്തെ തുടര്‍ന്ന്‌ കുറച്ചുകാലമായി ചികിത്സയിലായിരുന്നു. ശാന്തമ്മയാണ്‌ ഭാര്യ. മക്കള്‍: ആഷമ്മ, ജിബിള്‍ രാജ്‌. മൃതദേഹം ഉച്ചയ്‌ക്ക്‌ ശേഷം രണ്ട്‌ മണിമുതല്‍ നാല്‌ മണിവരെ എറണാകുളം ടൗണ്‍ഹാളില്‍ പ്രദര്‍ശനത്തിന്‌ വെയ്‌ക്കും. സംസ്‌കാരം നാളെ ഉച്ചയ്‌ക്ക്‌ ശേഷം അങ്കമാലി കറുകുറ്റിയില്‍ നടക്കും.
എന്‍.എന്‍. പിള്ളയുടേയും എസ്‌.എല്‍.പുരത്തിന്റെയും നാടകങ്ങളിലൂടെ അഭിനയരംഗത്ത്‌ തിളങ്ങിയ രാജന്‍.പി 'ഇന്ദ്രജാലം' എന്ന സിനിമയിലെ കാര്‍ലോസ്‌ എന്ന വില്ലന്‍ കഥാപാത്രത്തിലൂടെയാണ്‌ സിനിമയില്‍ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നത്‌. 1983 ല്‍ ഫാസിലിന്റെ എന്റെ 'മാമാട്ടിക്കുട്ടിയമ്മയാണ്‌' ചേര്‍ത്തല സ്വദേശിയായ രാജന്‍.പി യുടെ ആദ്യ സിനിമ.
വില്ലന്‍ വേഷങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ഹാസ്യവേഷങ്ങളിലും ഒരു പോലെ തിളങ്ങി. രണ്ട്‌ തവണ മികച്ച നാടക നടനുള്ള സംസ്ഥാന അവാര്‍ഡ്‌ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. കാട്ടുകുതിര എന്ന നാടകത്തിലെ കൊച്ചുവാവ എന്ന കഥാപാത്രമാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്‌ ജനമനസ്സുകളില്‍ ഇടം നല്‍കിയത്‌..
മലയാളത്തിന്‌ പുറമേ തമിഴ്‌, തെലുങ്ക്‌, കന്നഡ ഭാഷകളില്‍ അഭിനയിച്ചു. 150 ലേറെ സിനിമകളില്‍ വേഷമിട്ട രാജന്‍.പി അവസാനമായി അഭിനയിച്ചത്‌ 'പട്ടണത്തില്‍ ഭൂതം' എന്ന സിനിമയിലായിരുന്നു. റിലീസ്‌ ചെയ്യാനിരിക്കുന്ന 'റിങ്‌ടോണ്‍' എന്ന സിനിമയിലും ശ്രദ്ധേയ വേഷം ചെയ്‌തിരുന്നു 'അച്ചാമ്മക്കുട്ടിയുടെ അച്ഛന്‍',മണിയറക്കള്ളന്‍(പുറത്തിറങ്ങിയില്ല) 'അച്ഛന്റെ കൊച്ചുമോള്‍ക്ക്‌' എന്നീ മൂന്നു സിനിമകളും അദ്ദേഹം സംവിധാനം ചെയ്‌തിട്ടുണ്ട്‌.
വില്ലന്‍ വേഷങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ഹാസ്യപ്രധാനമായ വേഷങ്ങളിലും തിളങ്ങിയ രാജന്‍.പി ദേവിന്‌ ജൂബിലി തിയേറ്റേഴ്‌സ്‌ എന്ന പേരില്‍ നാടകട്രൂപ്പുണ്ട്

ഓര്‍മയിലെ ദുഃഖമഴ

2009-07-24T04:02:00.000-07:00

മഴ എനിക്ക് പ്രിയം ...ഉള്ളതാണെങ്കിലും .കള്ളകര്‍കിടത്തിലെ ....

കറുത്തിരുണ്ട മഴയെ എനിക്ക് വെറുപ്പാണ് ...ഭയമാണ്
അതിന്റെ ഓര്‍മ ..........എന്നും പിന്തുടരുന്നു ഒരു വേദനയാണ് ....
അന്ന് .......ഒരു പാടു നാളുകള്‍ക്ക് .മുന്‍പ്‌ ...പുറത്തു തകര്‍ത്ത്‌ പെയ്യുന്നകറുത്ത മഴ ..അകത്തു അമ്മയുടെ ...കരച്ചില്‍ ...ഒപ്പം ..ബന്ധുക്കളുടെയും ....നോക്കുമ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു ...ശാന്തമായി
തലക്കല്‍ വിളക്ക് വെച്ചത് എന്തിനാണെന്ന് മനസിലായില്ല ..വെള്ള മുണ്ട് മുഖം മൂടി പുതച്ചതും
അവസാനം ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തില്‍ ഉറങ്ങികൊണ്ടിരുന്ന അച്ഛനെ എടുത്തു കൊണ്ടു പോയപ്പോള്‍ സങ്കടം വന്നു ... അച്ചന്‍ മിണ്ടാതെ പോയല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് ...ഒരുപാടു കരഞ്ഞു.....പിന്നെ എല്ലാം ഒരു സ്വപനം പോലെ തോന്നി .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
നാളുകള്‍ നീങ്ങി ..മഴ അല്പം മാറി നിന്നു .മുറ്റത്ത്‌ നിറയെ പൂക്കള്‍ വിരിഞ്ഞു.. ഓണപൂക്കള്‍ ..തൊടിയില്‍ മുക്കുറ്റി ..പൂ പറിക്കാന്‍ പോവുന്ന കൂട്ടുക്കാരോടൊപ്പം ..ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ അമ്മ വിലക്കി "വേണ്ട ഉണ്ണി പോവണ്ട "നമുക്കു പൂക്കളം ഇടണ്ടേ ?..എന്ന ചോദ്യത്തിനു അമ്മ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല .അതിന് മുന്‍പേ എന്റെ അടുത്ത ചോദ്യം "ന്റെ അച്ഛന്‍ എന്തെ ..വരാതെ ?....അമ്മ നിറഞ കണ്ണൂകള്‍ കാണിക്കാതെ പറഞ്ഞു .."ഉണ്ണിമോള്‍ക്ക്‌.. ഉടുപ്പ് വാങ്ങാന്‍ പോയതല്ലേ ഓണത്തിന്നു ".........തുള്ളിചാടിപോയി .സന്തോഷം കൊണ്ടു ..പിന്നെ കൊളാമ്പിപൂക്കള്‍...പൂത്തുനില്‍ക്കുന്ന വെലിക്കരുകില്‍ ചെന്നു നിന്നു
ദൂരെ .....പാടവരമ്പിലുടെ.. ഉടുപ്പും പലഹാരവും കൊണ്ടുവരുന്ന എന്റെ പൊന്നച്ചന്റെ വരവും നോക്കി നിന്നു ഞാനെന്ന ഉണ്ണിമോള്‍ .എനിക്ക് അറിയില്ലയിരുന്നുവല്ലോ അച്ഛന്‍ വരില്ല എന്ന് .ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇന്നും മനസ്സില്‍ മഴക്കാരുകള്‍ ഉരുണ്ടു കൂടാറുണ്ട് .....ആ വേദന .....പെയ്തൊഴിയാനായി...

മഴത്തുള്ളികള്‍

2009-07-08T02:56:00.000-07:00

മഴ....
അത് എന്നും ഒരു അനുഭവമാണ്.......
മധ്യ വേനലിന്റെ കൊടും ചൂടു ഏറി വരുമ്പോള്‍എല്ലാ മനസുകളും ഒരു പുതുമഴയുടെ വരവിനായി
കൊതിക്കുന്നു ....ഒരു വേഴാമ്പലിനെപൊലെ...

പുതുമഴ....അതിന്റെ സുഗന്ധം എന്നും മറക്കാനാവത്ത താണെന്നു എല്ലവര്ക്കും അറിയാം .ആ ചാറ്റല്‍ മഴ ഒരു കനത്ത മഴയാകുമ്പോള്‍.....മനസിന്നുള്ളില്‍ പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ ഒരു സന്തോഷം ..... പിന്നിടത് പെയ്തു പെരുമഴയാകുമ്പൊള്‍ അതുവരെ അതിനെ സ്നേഹിച്ചവര്‍ ശപിക്കും" നശിച്ച മഴ ...ഒന്നു തോര്‍ന്നിരുന്നെങ്കില്‍...എന്ന്

ഞാന്‍ ഇന്ന് ഇങൂ ദൂരെ ഈ മെട്രൊനഗരതിലെ തിരക്കിനു ഉള്ളിലെ ഒരു ഫ്ലാറ്റിലെ ഏകാന്തതയില്‍ ഇരുന്നു ..ആ മഴയെ ഓര്‍ക്കുന്നു ...... ഒപ്പം മനസിന്റെ കോണില്‍ ആ മഴയുടെ കുളിരും പേറിയ എന്റെ ഗ്രാമത്തിന്റെ ചിത്രവും .....ദൂരെ നിന്നു ആരവത്തോടെ പെയ്തുവരുന്ന ആ മഴയുടെ സംഗീതം ...ഇന്നു വെറും ഓര്‍മയില്‍ ....മാത്രമായി അവശേഷിക്കുന്നു
ഇവിടെയും മഴ പെയ്യുന്നു ...വല്ലപ്പോഴും ....
സംഗീതമില്ലാത്ത
സ്നേഹമില്ലാത്ത
പ്രണയമില്ലാത്ത ....
അഹംങ്കാരി ആയ....മഴ...
ഒറ്റപെയ്യലില്‍ ഒരുപാടു വിനകള്‍ വരുത്തി വെച്ചു ഞാനൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ എന്ന മട്ടില്‍ പോവുന്ന ആ മഴയെ സ്നേഹിക്കാന്‍...ആസ്വദിക്കാന്‍ ...പുണരാന്‍...ആര്‍ക്കാ തോന്നുക?..അല്ലെ?